У гонар усіх мам - святочны тыдзень!

У Беларусі праходзіць Тыдзень маці. Да свята рэспубліканскага маштабу далучылася Акадэмія МУС, а разам з ёй і нашы міліцэйскія сем'і. Прадстаўнікі ВНУ прынялі ўдзел у самай цёплай акцыі МУС - «Сям'я! Служым разам! ».

…Разам 15 гадоў. Трое дзяцей. На плячах афіцэрскія пагоны. Гэтая сям'я з'явілася дзякуючы Акадэміі МУС. На розных факультэтах міліцэйскай ВНУ прафесійна значныя веды атрымлівалі курсант Ігар Пашута і яго будучая спадарожніца жыцця Наталля. У альма-матэр яна была не проста прыгажуняй, а спартсменкай і выдатніцай вучобы. Гонар факультэта міліцыі наведала рэспубліканскі баль выпускнікоў з удзелам Прэзідэнта Беларусі, а на цырымоніі выпуску з рук міністра ўнутраных спраў атрымала чырвоны дыплом. Імя афіцэра - на дошцы гонару Акадэміі МУС.

Ігар і Наталля Пашуты - выпускнікі розных гадоў. У кожнага свая праца, але абодвух аб'ядноўвае міліцэйская служба і, вядома ж, сям'я. Пачынаючы працоўны дзень, Наталля вывучае аператыўныя зводкі і матэрыялы па зьніклых бяз вестак. Яна - маёр міліцыі, старшы оперупаўнаважаны ўпраўлення крымінальнага вышуку крымінальнай міліцыі ГУУС Мінгарвыканкама. Па абавязку службы Наталля Пашута шукае і знаходзіць зніклых людзей.

- У практыцы шмат выпадкаў крымінальнага характару, - распавяла Наталля Мікалаеўна. - Наш калектыў не лічыцца з часам. Бывае, што працуем суткамі. Вынікі пошукаў не заўсёды суцяшальныя для тых, хто звярнуўся па дапамогу ў міліцыю. Аднойчы паступіла заява пра знікненне 18-гадовай мінчанкі - сышла з хлопцам і з тых часоў на сувязь не выходзіла ... Не перадаць, як было цяжка паведаміць маці зніклай, што яе адзіная дачка ніколі не вернецца…

У практыцы быў выпадак, калі зніклае дзіця вярнулася дадому праз 17 гадоў. Чатырохгадовую дзяўчынку выкралі і вывезлі за мяжу. Дзіця выкупіла і гадавала жыхарка Малдовы. Пасля раптоўнай смерці прыёмнай маці ўжо падросшая беларуска пачала пошук роднай сям'і. Разам з калегамі з Інтэрполу Наталля Пашута ў дружнай камандзе аператыўнікаў дапамагла дзяўчыне вярнуцца дадому і аднавіць дадзенае пры нараджэнні імя. Цяпер няма як без вестак зніклага дзіцяці - грамадзянка Беларусі.

У дацэнта кафедры крыміналістыкі Акадэміі МУС падпалкоўніка міліцыі Ігара Пашуты працоўны дзень звычайна пачынаецца з лекцыі. Спачатку заняткі ў курсантаў, потым - у супрацоўнікаў, якія падвышаюць кваліфікацыю.

У альма-матэр афіцэр вярнуўся пасля некалькіх гадоў службы ў раённых упраўленнях унутраных спраў - імкнуўся выкладаць і займацца навукай. Тры гады ў ад'юнктуры міліцэйскай ВНУ стварылі трывалы падмурак для даследаванняў у сферы крыміналістыкі. Кандыдат юрыдычных навук засяродзіў увагу на методыцы расследавання злачынстваў і крыміналістычнай тэхніцы - свае працы публікуе ў навуковых часопісах і зборніках канферэнцый. Аўтар больш за 50 навуковых прац.

Падрыхтаваў і манаграфію на тэму крыміналістычнага забеспячэння расследавання злачынстваў, учыненых з прымяненнем выбуховых прыстасаванняў. Кожны дзень на кафедры прысвечаны навучанню кадраў і стварэнню навуковай базы ў дапамогу праваахоўнікам.

У міліцэйскай сям'і растуць трое дзяцей. Старэйшаму - Івану - дзевяць гадоў, вучыцца ў 3-м класе сталічнай гімназіі № 50. Займаецца хакеем, захапляецца гітарай і з задавальненнем прыўносіць музычную ноту ў сямейныя святы. Выдатна спраўляецца і з абавязкамі старэйшага брата - прыглядае за трохгадовым Сямёнам і найменшым у сям'і Яраславам.

Вядома, праца ў міліцэйскай сям'і патрабуе шмат сілы і часу, але дзеці застаюцца галоўным захапленнем бацькоў. Актыўны адпачынак на прыродзе і нават проста дружная праца па гаспадарцы - вось сакрэт шчасця ў сям'і афіцэраў.


Анастасія Воінава, ГIГС Акадэміі МУС.
Фота з сямейнага альбома Ігара Пашуты

Навiны