Супрацоўнікі Акадэміі МУС – ветэраны Вялікай Айчыннай вайны

Ветераны Великой Отечественной войны

Вялікая Айчынная вайна (22 чэрвеня 1941 года – 9 траўня 1945 году) – вайна Саюза Савецкіх Сацыялістычных Рэспублік супраць якія ўварваліся на савецкую тэрыторыю нацысцкай Германіі і яе еўрапейскіх саюзнікаў (Венгрыі, Італіі, Румыніі, Славакіі, Фінляндыі, Харватыі). Найважная складовая частка Другой сусветнай вайны, якая завяршылася перамогай Чырвонай Арміі і безумоўнай капітуляцыяй ўзброеных сіл Германіі.

Ваенна-палітычнае кіраўніцтва Трэцяга рэйха, разлічваючы на стратэгію маланкавай вайны («бліцкрыг»), падрыхтавала план агрэсіі супраць Савецкага Саюза, які атрымаў кодавае найменне «Дырэктыва № 21. План "Барбароса"». У вайне супраць СССР ставілася мэта ліквідаваць Савецкая дзяржава, завалодаць яго багаццямі, фізічна зьнішчыць асноўную частку насельніцтва і «германізаваны» тэрыторыю краіны аж да Урала. Для савецкага народа Вялікая Айчынная вайна стала справядлівай вайной за свабоду і незалежнасць яго Радзімы.

У ходзе вайны Савецкі Саюз у складзе антыгітлераўскай кааліцыі нанёс найбольшы ўрон узброеным сілам Германіі і яе еўрапейскіх саюзнікаў, выгнаў захопнікаў са сваёй тэрыторыі і вызваліў ад нацызму краіны Цэнтральнай і Усходняй Еўропы, тым самым згуляўшы вырашальную ролю ў яго разгроме ў Еўропе. Нюрнбергскі трыбунал, які адбыўся ў 1945–1946 гг., даў ацэнку разьвязанай нацысцкай Германіяй агрэсіўнай вайны супраць усяго свету, ваенных злачынствах, злачынствах супраць свету і чалавечнасці, а таксама вынес прысуд нацысцкіх злачынцаў, якія імкнуліся да сусветнага панавання.

Спіс ветэранаў Вялікай Айчыннай вайны